Η παραπομπή και η απομάκρυνση από το αξίωμα της προέδρου της Βραζιλίας Ντίλμα Ρούσεφ το 2016 προκλήθηκε από ένα σκάνδαλο διαφθοράς στο οποίο αφορούσαν, μεταξύ άλλων, τον τότε αντιπρόεδρό της Μισέλ Τέμερ. Η σκηνοθέτις Μαρία Αουγκούστα Ράμος παρακολουθεί τη δίκη εναντίον της Ρούσεφ από τη σκοπιά της ομάδας υπεράσπισής της. Πρόκειται για ένα δικαστικό δράμα που εκτυλίσσεται αργά: οι εμφανίσεις των διαφόρων διαδίκων μετατρέπουν σταδιακά τη διαδικασία σε κάτι που μοιάζει με θέατρο. Μέσα στην αίθουσα του δικαστηρίου, τα μεγάλα συναισθήματα παίζονται στο έπακρο, ενώ, στην άλλη πλευρά των θυρών, λομπίστες και υποστηρικτές περπατούν στους διαδρόμους. Εν τω μεταξύ, έξω, μπροστά από τα μοντερνιστικά κυβερνητικά κτίρια της Μπραζίλια, οι διαδηλωτές φωνάζουν σαν ελληνική χορωδία. Μόνο ο κεντρικός χαρακτήρας, η ίδια η Ρούσεφ, παραμένει επαγγελματίας και απόμακρος.